Tadeusz Miciński - biografia - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Tadeusz Miciński, uważany za jednego z najciekawszych, najwszechstronniejszych i najoryginalniejszych twórców swojej epoki, przyszedł na świat 9 listopada 1873 w ziemi obiecanej, czyli Łodzi, jako syn Wandy z Pruskich i Rudolfa (z zawodu geometry).
W biografii autora Xiędza Fausta jest wiele niejasności. Biogram pisarza oparty jest na przypuszczeniach i domysłach. Zginął, mając zaledwie czterdzieści pięć lat – podczas powrotu do ojczyzny w lutym 1918 we wsi Małe Małynicze pod Czertykowem (Białoruś). Jego śmierć jest otoczona aurą tajemnicy. Prawdopodobnie była skutkiem napadu rabunkowego białoruskich chłopów, lecz istnieje też hipoteza, według której był to wynik bolszewickiego zamachu czy też działania płatnego mordercę wysłanego za nim przez Dzierżyńskiego. Jego grób znajduje się w osadzie Małe Małynicze pod Czertykowem.

„Poeta mag”, „czciciel tajemnic”
, największy specjalista od magii, satanizmu nauk ezoterycznych swych czasów – tak nazywano, jednego z najwybitniejszych poetów, dramaturgów i prozaików Młodej Polski. Był jednym ze sztandarowych pisarzy polskiego ekspresjonizmu i prekursorem surrealizmu. Wyrażał idee panslawizmu i antygermanizm. Tworzył w Młodej Polsce takie dzieła, jak mistyczne powieści, poematy pisane prozą i refleksyjne wiersze.

Miciński może być albo pisarzem genialnym, albo żadnym. Albo prorok, albo szarlatan; albo mag, albo mistyfikator; albo »bard duszy polskiej«, albo »śmieszny pierrot«; albo wybitny erudyta, albo intelektualny szalbierz; albo epigon, albo prekursor; albo skrajny nonkonformista, albo ugodowy endek; albo poeta opętany panslawizmem, albo »poeta opętany Polską«
, tak o enigmatycznym twórcy pisze Teresa Wróblewska (T. Wróblewska, Recepcja czyli nieporozumienia i mistyfikacje, [w:] Studia o Tadeuszu Micińskim, pod red. M. Podrazy – Kwiatkowskiej, Kraków 1979, s. 7).

Źródłem jego inspiracji była filozofia genezyjska Juliusza Słowackiego. Przyjaźnił się z Witkacym i Stanisławem Przybyszewskim. To właśnie ten pierwszy, zafascynowany osobowością i talentem Micińskiego, powiedział kiedyś o autorze Nietoty: Jeden Miciński wykazuje ten rzut, raczej tygrysi skok w przyszłość nowej sztuki całego świata. Z kolei pierwsze spotkanie z Micińskim było dla autora Dzieci szatana wielką inspiracją. Między pisarzami nawiązała się przyjaźń, oparta na obopólnej fascynacji i szacunku. U schyłku życia twórca Synagogi szatana, w Moich współczesnych dostrzegł w Micińskim mistrza swych wtajemniczeń.

Po ukończeniu elementarnego kursu podstawowego, a potem V Gimnazjum w Warszawie (1886-1890), zdał maturę w Białej Cerkwi (prawdopodobnie tam), by w końcu wyruszyć na studia historyczne do Krakowa. Znudzony atmosferą rodzimej uczelni, przeniósł się na uniwersytet w Lipsku (słuchał wykładów Wilhelma Wundta), a następnie na berlińską uczelnię (poznał Stanisława Przybyszewskiego, z którym zaczytywał się w tych samych pracach z zakresu demonologii i satanizmu).

W czasach studenckich należał do radykalnych organizacji młodzieżowych, w kręgach których wygłaszał swe postulaty.
W końcu skończył historię na Uniwersytecie Jagiellońskim (1893-95) i filozofię w Lipsku (1895) i Berlinie (1896). Podczas pobytu w Hiszpanii (1897-98) zainteresował się mistyką, okultyzmem, satanizmem i księgami wiedzy tajemnej, hiszpańskim malarstwem (zwłaszcza Francisco Goyą) oraz dramatem (głównie Calderonem), a za sprawą Wincentego Lutosławskiego, który umożliwił mu pobyt w Hiszpanii – towiańszczyzną, Platonem, Nietzschem i anamnezą. Powtarzając słowa średniowiecznych gnostyków uważał, że świat jest dziełem nie Boga, lecz Szatana, któremu przyświecała idea zbudowania karykatury Nieba. Poza tym wyliczał dowody na to, że Chrystus, Lucyfer i Feniks to trzy imiona tej samej istoty.

Pod względem posiadanej wiedzy bardziej zasługiwał na tytuł maga i znawcy okultyzmu, niż legenda epoki – Przybyszewski. Miciński skupiał się na głębokim studiowaniu interesujących go kwestii, a nie na szokowaniu opinii publicznej, jak to miał w zwyczaju autor Dzieci szatana. Był znawcą okultyzmu, magii, mitów, systemów religijnych, demonologii i oczywiście mistyki hiszpańskiej.

Kolejnym ważnym przystankiem w jego biografii było Zakopane (1904-1906), gdzie zaprzyjaźnił się ze Stanisławem Witkiewiczem, Tadeuszem Nalepińskim i Mariuszem Zaruskim.

Brał udział w I wojnie światowej. Gdy wybuchła, internowano go do Kaługi, a potem do Moskwy, Piotrogrodu i na Białoruś. Gdy zamieszkał w Moskwie, zainteresował się życiem artystycznym polskich emigrantów skupionych wokół Stefana Jaracza i Witkacego, by w końcu zostać oficerem oświatowym w korpusie Józefa Dowbora-Muśnickiego oraz członkiem Koła Literacko-Artystycznego Domu Polskiego w Moskwie. Podczas pobytu na przymusowej emigracji nie zaprzestał działalności dziennikarskiej. Współpracował z wychodzącą w Moskwie „Gazetą Polską” oraz czasopismami „Russkoje Słowo” i „Russkoje wiedomosti”, nawiązał bliski kontakt z Konstantynem Stanisławskim – dyrektorem Moskiewskiego Akademickiego Teatru Artystycznego.

Gdy wybuchła rewolucja lutowa, głośna i powszechnie wyrażała swe poparcie i entuzjazm dla rewolucyjnego zrywu. Z kolei stanowczo przeciwstawiał się rewolucji październikowej.

Jak wskazuje jego życiorys, lubił podróżować. Zwiedził między innymi Lipsk, Berlin, Hiszpanię, Petersburg, Moskwę (nawiązał wówczas kontakty z rosyjskim Bractwem Pracy - społecznością religijną zbliżoną ideowo do tołstoistów), Połągę, Rzym, Hellerau pod Dreznem (zapoznał się z historią i zmaganiami tamtejszego teatru i Instytutu Jaquesa Delcrose`a oraz zwiedził modelowe osiedla robotnicze), Sztokholm i Sofię (był tam korespondentem tygodnika „Świat” podczas wojny bałkańskiej).


Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  Znaczenie Młodej Polski
2  Panorama społeczeństwa polskiego w literaturze przełomu XIX i XX wieku
3  Świat na przełomie wieków



Komentarze: Tadeusz Miciński - biografia

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 





Streszczenia książek
Tagi: