Paul Verlaine
Paul-Marie Verlaine urodził się 30 marca 1844 roku w miejscowości Metz w północno-wschodniej Francji. Dorastał w Paryżu, gdzie po ukończeniu szkoły podjął się pracy w charakterze
urzędnika. Swoją przygodę z poezją zaczął stosunkowo wcześnie, a największy wpływ na jego twórczość miał ruch
parnasistów (Parnasizm to nazwa nurtu epoki przejściowej pomiędzy romantyzmem a symbolizmem, który wywarł również istotny wpływ na modernizm; jego główną cechą jest oparcie się na wzorcach klasycznych, dążenie do doskonałości formalnej i obiektywizm...
więcej
1866 – Poèmes saturniens
1867 – Les Amies
1869 – Feses galantes
1870 – La Bonne chanson
1874 – Romances sans paroles
1880 – Sagesse
1884 – Les Poètes maudits
1884 – Jadis et naguère
1888 – Amour
1889 – Parallèlement
1890 – Dédicaces
1890 – Femmes
1891 – Hombres
1891 – Bonheur
1891 – Mes hôpitaux
1891 – Chansons pour elle
1892 – L...
więcej
XX wiek poprzedziły wielkie
zmiany światopoglądowe i ideowe. Pozytywistyczne postulaty odeszły w cień, oddając miejsce programowi modernistów. Wśród nowych haseł, na uwagę zasługuje
manifest podejmujący wątek roli artysty i sztuki w nowej epoce. Mowa tu oczywiście o Sztuce poetyckiej Paula Verlaine'a, w której poeta wykłada swoją koncepcję poezji, znamienną dla rozwijającego się wówczas symbolizmu oraz impresjonizmu.
Wśród wymienionych założeń najważniejsze dotyczą
muzyczności, która urasta do niezbędnego elementu warto...
więcej
Piosenka jesienna (z fr. Chanson d'automne) to jeden z najsłynniejszych wierszy francuskojęzycznych. Pochodzi z pierwszego tomiku poezji Paula Verlaine’a, zatytułowanego Poèmes saturniens z 1866 roku.
Wymowa wiersza jest
pesymistyczna. Podmiot liryczny jest tak bardzo dręczony przez
Dławiący ból, że nie potrafi odnaleźć swego miejsca w świecie, nie potrafi się przystosować:
W zwątpieniu tkwię
Jak w chorym śnie
I płaczę,
(…).
Jego jedynym pragnieniem jest, by minąć, zatrzeć się w t...
więcej
W tym trzystrofowym utworze mamy nawiązanie zarówno do
malarstwa (XVIII-wiecznego nurtu sentymentalnego), jak i do
muzyki tego okresu.
Podmiot liryczny porównuje duszę adresata wiersza do pejzażu wyszukanego, w którym, mimo pozornej zabawy, wszyscy są jakby smutni trochę. Mimo iż rozprawiają o miłości i szczęściu, to jednak tak naprawdę
nie wierzą w żadne z nich.
Wiersz jest pełen
środków stylistycznych, dzięki którym jest bardzo plastyczny, a jego wartość artystyczna jest szalenie wysoka. Uwagę sk...
więcej
